Showing posts with label කවි. Show all posts
Showing posts with label කවි. Show all posts

Saturday, May 28, 2011

සදාකාලිකව සැගවූවා නම් ...හොද යැයි ...සිතෙන ...රහස



ගොඩක් දේවල් හිතේ තියන් හිටියා කවද හරි දවසක කියන්න.

හමු වෙන්නේ බොහොම සුලු වෙලාවකට විතරක් හන්දා, දිග කතාවක් කෙටි කරලා කියන්න මම ලෝබ උනා.

මට ඕන උනේ හුගක් ආදරෙන් ලගට වෙලා ඒ දේවල් එකින් එක කියන්නයි. ඒ හැම දෙයක් ම... "දවසක කියන්නම් කියලත්" මම එයාට කිව්වා.

ඒත් එයා කිව්වේ " අපෝ එච්චර දවස් ඉන්න බෑ. දැන් කියන්න කෝ " කියලා.

එහෙම කිව්වම මම හිතුවේ... එයාට මම කියන්න යන්නේ මොකක්ද කියලා... දැන ගන්න තිබුන කුතුහලයට එහෙම කිව්වා කියලයි.

ඒ දවස්වල නොකිව්වොත්, ඒ කතාව.. කවදාවත්ම එයාට අහන්න දවසක් නොලැබෙන බව දන්න හින්දා තමයි...එදා එයා එහෙම කියන්න ඇත්තේ කියලා, දැන් මම දන්නවා.

ඒ වගේම, ඒ කතාව කියන්නට හැකි වතාවරණයක්... මට ද... නැවත උදා නොවන බව සහසුද්දෙන්ම දන්නේ.. ඔබ පමනක් ම වන නිසා, එසේ පවසන්නට ඇති බවත් දැන් මා තහවුරු කරන් අවසන්.

------------------------------------------------------------

එනමුදු....සැගවූ සියල්ල මෙලෙස.. එලි වන තුරු.. නිහඩව උන්නේ මන්දැයි..කියා පමනක් - දිවා රෑ නොමැතිව - තවම මම කල්පනා කරමි.

------------------------------------------------------------


මේ අනෝරා වැසි නොවේ - මගෙ නෙතේ කදුලුයි

ගිගුම් දෙන ගිගුරුම් නොවේ - හිත අඩන අයුරුයි

හාත්පස ගණදුරු නොවේ - මගෙ ලොවේ අදුරුයි

මේ ලියන්නේ කවි නොවේ - සැගව ගිය අයුරුයි


------------------------------------------------------------


තනිව මේ මග පැමිණියේ - හිතින් මං විතර ද

මා ඇවැසි බව පැවසුවේ - මොහොතකට විතර ද

ලැබුණූ මේ දුක මහ මෙරයි - කෙලෙස විදවන්න ද

කදුලු සගවන් ආයෙමත් - කොහොම මං එන්න ද


------------------------------------------------------------


හදා ගන්නට කාලයක් - හිතට වත් නොතියා

සදක් යනවා සැගවිලා - අහසටත් නොකියා

ඔබ උරුම දින මෙපමනයි - අදහ ගනු බැරුවා

නමුදු ඉන්නෙමි හිනැහිලා - ඔබ ලගදි නොහඩා.

Monday, April 4, 2011

තාම ආදරෙයි........



සුලග සේ පාවී යා වූ - සමනල් පාරාදීසයේ

එක පාරට හද සැලුනා - ඒ නිමේශයේ

දෙනෙත් සර විහිදා - මැවෙන සිනහා බලා

ලබා ගන්නට බැරි රුවක් ලග - ‍හිත ම නතර උනා

-------------------------------------------------------------

හැමදාම හමු වෙන්න තිබුනා නම්

සිය දහස් වාරයක් - දැක ගන්න පිං ඇත්නම්

සසර පුරුද්දට උන්නා වාගෙම

ඔය හිතේ මට ඉන්න දෙනවා නම්

--------------------------------------------------------------

දුටුව දින හිත සැලී නොගියා නම්

සිනා වැස්සට තෙමී නොගියා නම්

අහම්බෙන් වත් හමුනොවී ඔබ

ඒ සැදෑ කල ඔහේ ගෙවුනා නම්

Monday, March 21, 2011

සුදු ම සුදු සමනලි


සිතට සතුටක් මවන දසුනක

රුවක් අරගෙන ඔබ ඇවිත්

නෙත ම කළඔනවා.......

වරම් නැති බව හිතෙන පැතුමක

අකීකරු හිත දැවටෙමින්

ඔබ ම අයදිනවා.......

-----------------------------------------------

පාවෙනා සුදු වලා අහුරක

ඔබව සතපා

උණුසුමක් වෙන්නට හිතයි........

රෝස පැහැවන් දෙතොල් අද්දර

හාදු වපුරා

ආදරය දෙන්නට හිතයි.........

-------------------------------------------------

වෑහෙනා හසරැල් විලේ

දෑස් නොපියා

බලන් ඉන්නෙමි හරි හැඩයි.........

කියා ගන්නට බැරිව ලතවෙන

ආදරේ

කව් සිලුමිණක් පබදින හැඩයි...........

Friday, May 21, 2010

මේ තමයි මගේ ....ආදරය


හසඟන ඔබයි..හද විලම සැරසූ
පිපුනු මල් පරදා....
සඳවත ඔබයි..තුන් සිත එලිය කෙරූ
සහස් තරු පරදා...
හද විල කලඹා - තුන් සිතම කිති කැවූ
අන්සතු වරංගනා................

ලාහිරු කැන් දිගේ
පිය මනින අගේ
බලන් ඉන්න හිතුනා.....
කෝමල වත පුරා
පොරකන පෙම් රටා
දැහැන මුදා හැරියා......

රූසිරි රූ රටා
දෑසට නතු වෙලා
සෙනෙහස් වාන් දොරටු ඇරුනා......
සමනල තටු විදා
පහසක දැවටිලා
ස්වර්ණ වර්ණ සිහිනය දුටුවා.......
සිතම ආදරෙන් පුරවනා
ඔබ මගේ නොවෙයි - දනිමි මා
නමුදු සෙනෙහසේ - ඉමක් කොනක් නැතුවා......
මගේ ආදරය සඟවන්නම්
දෙලොවක ඔබ තනි නොකරන්නම්
සමුගන්නා තුරු - පුලුවන් විදිහට
මලක් වගේ ඔබ සුරකින්නම්....


Thursday, April 1, 2010

නුඹ.......නොදුටු ප්‍රාර්ථනා




ඈත ඉඳන් බලන් ඉඳියි
ඒ උනාට මං ගාවට ඇදී එන්නෙ නෑ
මෑත බලා සිනහ වේවි
ඒ හිනාව කවදාවත් නොදැක ඉන්න බෑ

කතා සැලෙන මුවඟ පුරා
සිර වූවට නුඹ ගාවදි
මගේ මල් හිනා....
සිනා සපිරි දෑස නුරා
හංගන්නට නොදෙයි මගේ
සිත පිපෙනා
ආදරයේ සුවඳ මල් කතා......

මඟ බැලුවට නෙතඟ පුරා
දොඩමළු නැති නුඹ ගැන
මම කරන කල්පනා.....
වද දෙනවා මහද පුරා
සිත පුරාම ගුලි වී ඇති
නුඹේ නමට මං පුරනා
සෙනේහයේ නොදුටු ප්‍රාර්ථනා......

Friday, March 19, 2010

සඳ.......... අයිති උනත්...අහසට



ඔය විදියට බලන්නෙපා - මට දරන්න බෑ

නෙතු සඟලේ ඔය කතාව

මට තේරෙන් නෑ...

මා ගාවින් හිඳින්නෙපා - ම‍ට අවනත නෑ

අකිකරු කතා හැමදා

ඉවරයකුත් නෑ...


ඉස්සර විදිහට උන්නා නම්

ඔබ මා අඳුනන් නෑ තාමත්...

මගතොට රැකවල් දා රහසෙන්

ඔබ පසු පස යනවා තාමත්...


උදේ දකින රුව හවසත් හෙව්වා

අතොරක් නැති මහ සෙනඟ මැදින්...

නාඳුනනා එක දසුනක් වෙනුවෙන්

පුදුමයි මම දුක් වින්ද තරම්...


මතකය අමතක වූවා නම්

ඔබත් තව කෙනෙක් විතරක්මයි...

පෙර භවයක මට අමතක වී ගිය

රුවක් ඔබ ලඟක තිබුනාමයි....


අයිති වුනත් සඳ කලුවර අහසට

දුරැර උනේ පොලොවේ අඳුරයි.....

අයිතිය නොදන්න ඔය නෙතු සඟලින්

එළිය කලෙ මගේ පාලු හිතයි.....

Tuesday, March 9, 2010

සිතුවම..නුඹයි...


මගේ නව කතාවට.. ලියන්න තරම්, හරිහමන් දෙයක්, තාම සිදු වුනේ නැති සොවින්, අනිත් අයගෙ බ්ලොග් වලට කමෙන්ට්ස් දාන එක තමයි, පහුගිය දවස් ටිකේම කලේ.

ඇත්තටම.. මේ බ්ලොග් මිතුරු,මිතුරියන්, හදුනා ගන්නට ලැබීම... මොන තරම් වාසනාවක් ද?

දුක, සතුට, අත් දැකීම් , දේශපාලන, පරිගණක, කාලීන සිදුවීම්, ජීවිත කතා, ආදරය, විරහව..... යන විවිධ තේමා රැගත්.. සටහන් මත, දෙනෙත් දිව යන තුරාවට, පාලුවට හෝ තනිකමට .. සිතට ඇතුලු වීමට ඉඩක් කොයින් ද? නෙතින් නොදකින රුවක් හා බැදුනු සිත් කියවමින්, අප ලබන්නේ මොනතරම් ආශ්වාදයක් ද? හැම දිනකම හැකි තරම් කමෙන්ට්ස් දමමින්, මේ..හිත් තුල රැඳී හිදින්නට තරම්, ලෝබකමකින් අප හිත් බැඳි ඇත.

පසුගිය දින කිහිපය පුරාවට, චංචලා නොදැකීමෙන්..හිතට දැනුනු වේදනාව පහ කලේ..මේ මිතුරු ඉසව්වයි. නමුදු, නෙතු .......දිවා-රෑ, ඇය සොයමින් වෙහෙසේ. එවන් වූ මොහොතක, චංචලා දුටු මුල් කාලයේ, ඇය වෙනුවෙන්, දින පොතෙහි පිටු අතර.....මා, කුරුටු ගෑ පද පෙලක්, ඔබ සැම දෙනෙතහි ද ගැටෙන්නට.... දෙන්න ඕන කියලා මට හිතුනා...

බලන්නකො කියවලා කොහොමද කියලා...........


නුදුටුව සිනහ රැල්ලෙ පිපුනු හිනාව

නො ඇසුනු කතා බහේ රැදුනු ලතාව‍

සැඟවුනු දෙනෙත් පුරා - හීන් සරින් ඇදෙන නුරාව

මට විතරක් ඇයි මෙතරම් - හිත සසලව කරන විඩාව......


පන්සල පුරා පිරෙන - සිල් සුව්ඳක - සුවඳ ගෙනාව

පුදසුන බවුන් වඩා - මල් අතුරා - දැහැන් ගත කල

මල් සුවඳින් දැහැන් මුදා - මසිත පුබුදන

පින්සර බණ පදයක - අරුත නුඹයි ...ආදරය දෙන.......


මං ලඟ නැති විටදි - මටත් හෝරා - හිතට දුව එන

දුටු විට අහක බලා - මට රිදවා - හිතට වද දෙන

හංගා ගන්න නොහැකි - හැඟුම් වැලක මහද රඳවන

සිතුවම නුඹයි මගේ - දෙනෙත් පුරා - සතුට ගෙන දෙන...


Monday, February 15, 2010

පතන..විඳින..විඳවන ....ආදරය


මට තාම සිංහල ටයිප් සෙටින් කරන්න හරි අමාරුයි. පේළියක් ගහන්න ලොකු වෙලාවක් යනවා. ඒත් මේ වැඩේ අතාරින්නත් බෑ. මොකද මම දැන් blogs කියවන්න වගේම ලියන්නත් ආස හින්දා. ලොකු කතා ලියන්න හිතේ තිබුනත්, තාම මගේ speed එකේ තරම හොඳටම දන්න නිසා මට හිතුනා...අද කවියක් වගේ දෙයක් ලියන්න.
මේක ගීතයක් ද .. නිසඳසක් ද .. කවියක් ද .. එහෙමත් නැත්නම් පැල් කවියක් ද කියලා ඔයාලම කියවලා බලන්නකෝ.



සුවඳ ඉතිරෙන තරමට
ආදරේ දැනුනාට
දෙනෙත කලඹන රුවකට
ආදරේ දුන්නාට
මදි නැතුව හිත පිරෙන්න ම
ආදරෙයි මං කිව්වාට
කාටවත් බැහැ තව හිතක්
හොඳින් හඳුනා ගන්නට............

ලියන හැම කවියෙම
ඔබම විතරක් උන්නට
සඳට..අහසට..සයුරට
ඔබව උපමා කෙරුවට
කෝටියක් දේ ගෙනත් දී
ඔබව සතුටින් තැබුවට
කොහොමටත් බැහැ වෙන හිතක්
මට මගේ කර ගන්නට.........

මැවෙන හැම සිහිනෙම
දකින සිනහව වූවට
තනිය..පාලුව දැණුනම
දුවන් එන්නට හිතුනට
ලඟ ඉන්න හැම මොහොතෙම
තුරුළු කර සිප ගත්තට
වෙනස් නොවනා එක හිතක්
කාටවත් බැහැ සොයන්නට........

හිරුද.. සඳ.. තරු දිලී
නිල් අහස තුල හිඳී
බඹරු වන පස අරා
රස රහස් ගුමු දිදී
බිඳුණු හදවත දිගේ
අළුත් හැඟුමක් ආ වෙලේ
නොවේ එය.. කුළුදුල් පෙමක්
කියන්නට හැකි දෝ කාටවත්..........